احمد بن محمّد بن عيسى ، از حسين بن محبوب از عبد الله بن مسكان ، از ابو بصير ، وى مىگويد : حضرت ابو عبد الله عليه السّلام فرمودند : ميوه همچون خرما و زراعت مانند گندم و جو را در شب نبر و درو مكن سپس فرمود : وقتى زراعت را درو مىكنى يك مشت كه درو كردى آن را به مستحق اعطاء كن سپس مشت ديگر كه درو گرديد آن را به وى بده . و همچنين هر گاه خرما را از درخت مىچينى مشتى را كه چيدى به مستحق اعطاء كن سپس مشت ديگر بچين و آن را به وى بده و نيز در شب غلَّات چهارگانه ( گندم ، جو ، كشمش و خرما ) را توزيع و پخش مكن چون همان طورى كه در درو نمودن گفته شد بايد آن را بين فقراء و مستحقين مشت ، مشت توزيع كرد و آنها شب حاضر نيستند تا حقّشان را به آن نحوى كه بايد دريافت كنند ، دريافت نمايند . باب صد و ششم سرّ حلال بودن خمس براى شيعه و لازم نبودن پرداختنش برايشان حديث ( 1 ) محمّد بن الحسن رضى الله عنه از محمّد بن الحسن الصفّار ، از عبّاس بن معروف ، از حمّاد بن عيسى ، از حريز از زراره ، از حضرت ابى جعفر عليه السّلام ، حضرت فرمودند : امير المؤمنين عليه السّلام ايشان يعنى شيعه را از ناحيه خمس در حليّت قرار دادند تا ولادتشان طيّب و پاكيزه باشد . حديث ( 2 ) و با همين اسناد از زراره و محمّد بن مسلم و ابى بصير از حضرت ابى جعفر عليه السّلام ، حضرت فرمودند : امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند : مردم از ناحيه شكم و عورتشان هلاك شدند زيرا حقّ ما را به ما اداء نمىكنند ولى شيعيان ما و فرزندانشان از اين نظر در توسعه بوده و خمس كه حقّ ما است بر ايشان حلال مىباشد . حديث ( 3 ) احمد بن محمّد رضى الله عنه ، از پدرش ، از محمّد بن احمد ، از هيثم النّهدى ، از سندى بن محمّد ، از يحيى بن عمران زيّات ، از داود رقّى ، وى مىگويد : شنيدم كه حضرت ابا عبد الله عليه السّلام مىفرمودند :